Badania naukowe są zgodne, że zachowanie różnorodności językowej jest konieczne, aby utrzymać elastyczność i zdolność adaptacyjną ludzkości. Gdy języki i kultury wymierają, zanika też wymiana intelektualna i dowody osiągnięć umysłowych człowieka. Języki są wyrazem tożsamości, zakorzenionej we wspólnych cechach danej grupy. Tożsamość wspólnotowa i kulturowa buduje poczucie bezpieczeństwa oraz status egzystencji zbiorowej. Co więcej, języki pełnią rolę podobną do tej, którą dziś spełnia internet – są repozytorium historii i wiedzy. Z perspektywy socjokulturowej język zawiera w sobie sposób myślenia i bycia.
Na świecie mówi się od 6000 do 7000 języków. 97% globalnej populacji posługuje się około 4% języków, podczas gdy 96% języków jest używanych przez zaledwie 3% ludzi. Tylko 3% wszystkich języków jest endemicznych dla Europy. Według Atlasu języków świata (UNESCO) w Unii Europejskiej istnieje 128 języków uznawanych za zagrożone. Dla porównania – w UE funkcjonuje 24 oficjalnie uznanych języków urzędowych oraz ponad 60 języków regionalnych i mniejszościowych, z czego pięć posiada status półoficjalnych: kataloński, galicyjski, baskijski, szkocki gaelicki i walijski.
Zachowanie różnorodności językowej ma też sens ekonomiczny. Umiejętność komunikacji w wielu językach przynosi korzyści pracownikom i organizacjom. Sprzyja kreatywności, przełamuje stereotypy kulturowe, zachęca do nieszablonowego myślenia i wspiera rozwój innowacyjnych produktów i usług. Osoby biegle posługujące się dwoma językami wykazują przewagę w zakresie sprawności umysłowych, szczególnie w myśleniu dywergencyjnym, kreatywności i wrażliwości komunikacyjnej.
Poniżej prezentujemy kilka najpopularniejszych języków niszowych, z podaniem liczby ich użytkowników: